باشد كه چهار ركعت خوانده وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است امام بايد نماز را تمام كند وخواندن نماز احتياط لازم نيست ، ونيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است ومأموم در شماره ركعتهاى نماز شك كند بايد به شك خود اعتنا ننمايد . 6 - شك در نماز مستحبى مسأله 1215 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مىكند بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده واگر طرف بيشتر شك ، نماز را باطل نمىكند مثلا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند نمازش صحيح است . مسأله 1216 - بنابر احتياط واجب كم شدن ركن ، نماز نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را باطل نمىكند ، پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند وموقعى يادش بيايد كه مشغول ركن بعد از آن شده بايد آن كار را انجام دهد ودوباره آن ركن را بجا آورد ، مثلا اگر در بين ركوع يادش بيايد كه سوره را نخوانده بايد برگردد وسوره را بخواند ودوباره به ركوع رود . مسأله 1217 - اگر در يكى از كارهاى نافله شك كند خواه ركن باشد يا غير ركن چنانچه محل آن نگذشته بايد بجا آورد واگر محل آن گذشته به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1218 - اگر در نماز مستحبى دو ركعتي گمانش به سه ركعت يا بيشتر برود يا گمانش به دو ركعت يا كمتر برود بايد به همان گمان عمل كند مگر آن كه موجب بطلان باشد كه در اين صورت گمان حكم شك را دارد مثلا اگر گمانش به يك ركعت مىرود احتياطا بايد يك ركعت ديگر بخواند .